Ping-Pong-psychologie

Afgelopen week ging ik een dag naar school voor overleg en voorbereidingen. Alles begint langzamerhand een beetje te landen, en ik ben bijna startklaar. Of nou ja, alleen technisch gezien dan. Want van binnen word ik nu echt wel een beetje zenuwachtig hoor. Het leek allemaal zo leuk, maar nu het dichterbij komt slaat toch wel af en toe de twijfel toe. En dichtbij komt het! Maandag nog vergaderingendag, en dan komen dinsdag de nieuwe eerstejaars! Waaronder ook een klas met 14 gezellig uitziende jongedames, waarvan ik de mentor ben. Gelukkig ben ik vrij nuchter, en kan ik mezelf streng toespreken. Dan verdwijnt de twijfel weer naar de achtergrond, en zeg ik optimistisch: ach, hoe moeilijk kan het eigenlijk zijn? Het zal toch wel goed gaan!?

Tja, dat is de figuurlijke pingpong; een beetje pingpongen is niet zo erg, als het uiteindelijk maar in evenwicht blijft.

Maar dan nu de letterlijke pingpong. Dat was genieten hoor! 😀

In de studentenruimte staat een tafeltennistafel. En ja, je raad het vast al, toen ik van de week op school was, werd die tafel zeer fanatiek gebruikt. Niet door studenten (want die komen echt pas volgende week opdagen), maar door de docenten, mijn nieuwe collega’s dus. Een spelletje tafeltennis is een heel goede manier om je collega’s beter te leren kennen zeg! De mannen blijken bijna allemaal niet tegen hun verlies te kunnen, haha. Er ontstond een heuse battle om de GROTE winnaar. Rood aangelopen hoofden, afleidingsmanoeuvres, en heel veel pingpong-psychologie langs de zijkant. Echt genieten! Ik denk dat ik met deze nieuwe collega’s het schooljaar wel door ga komen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *