De meiden leren kennen

Nou, dat was me het weekje wel. Het lijkt wel of iedereen in mijn familie in september jarig is, te beginnen bij m’n schoonmoeder, en dan ikzelf. En ook al vier ik het niet uitgebreid, er moeten toch wel wat boodschappen gedaan worden, en even met een stofdoek door het huis gewapperd.

Tussendoor moest ik ook niet vergeten, dat ik nu voor de klas sta. Want waar ik inmiddels wel achter ben gekomen, is dat niet voorbereiden geen optie is. Door de hoeveelheid werk en activiteiten die ik op mijn bordje heb genomen, vertrouw ik nog best wel eens op mijn improvisatietalent. Maar als docent moet je toch echt gedegen voorbereiden.

Zoals ik al eerder verteld heb, geef ik les aan de opleiding secretaresse/managementassistente. Die opleiding duurt drie jaar, en op mijn locatie wordt alleen niveau vier aangeboden (dat is het hoogste mbo-niveau). Ook is er een sprintklas, die versneld door het traject heen gaat. Hierin zitten studenten die van de Havo komen, en ook een paar studenten die na het eerste jaar de opleiding versneld afmaken.

De derdejaars zijn deze eerste periode op stage. Dus ik geef nu les aan de eerstejaars, tweedejaars en de sprintklas. Wat een verschil zit daarin zeg! De jongste eerstejaars zijn nog 15 jaar, en bij de sprint zijn sommige studenten al 19. De leeftijd is echter niet het enige verschil. Er zijn serieuze harde werkers (bij het vak typvaardigheid, waarin iedereen het hoogste niveau typediploma moet halen, had een student in de eerste week thuis heel hard gewerkt; voordat de eerste les begon had ze haar diploma al behaald! Die kreeg van mij een enorm compliment!), er zijn giebelmeisjes en het type ik-weet-eigenlijk-niet-wat-ik-hier-doe. Maar weet je? Ik vind ze leuk! Ik vind ze allemaal leuk. En of ik dan streng moet zijn, of een geintje kan maken; vol vuur theorie aan het uitleggen ben, of rondjes loop terwijl zij zelfstandig werken, ik geniet van de meiden! Straks gaan ze de maatschappij in, of misschien gaan ze nog verder leren. Maar vooralsnog heb ik dit jaar om ze dingen te leren. Niet alleen kennis, maar ook hoe belangrijk het is wie jij bent als persoon. Of je integer bent, of je mensen open en eerlijk behandeld en ze aanspreekt op dingen die niet goed gaan. Of je je best doet voor je manager, je beste beentje voorzet in je werk. En dan kan ik geen studenten veranderen, maar wel het goede voorbeeld geven. Daar hoop ik het komende schooljaar mee bezig te zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *