Die dag dat je hoort…

… dat je studenten je op de gang ‘…wijf’ noemen. Omdat je ze afwezig hebt gemeld, omdat ze veel te laat in de les komen. Dat is toch even slikken. Ook al heb ik ze voor de kerstvakantie meerdere malen gewaarschuwd, op tijd komen blijft moeilijk. Ik snap het heus wel, als je nu heel erg sociaal bent ingesteld, en je komt steeds mensen tegen. En je geniet, als je lekker onderuitgezakt op een paar banken kan kletsen met jan en alleman. Maar ja, regels zijn nu eenmaal regels. En na herhaald waarschuwen, nog steeds te laat komen zonder geldige reden (want ik ben heus niet zo kinderachtig, soms kun je er echt niets aan doen), tja dan wordt je afwezig gemeld, en mag je nakomen. Ook op het mbo. En dat je mij dan niet leuk vindt, prima. Maar scheldt de volgende keer liever ín m’n gezicht, dan óver mij op de gang.

En een paar dagen daarvoor ook al ontevreden studenten omdat er een paar onvoldoendes zijn gevallen. ‘Want vorig jaar had er ook niemand een onvoldoende; als je die opdrachten gedaan had, was het gewoon goed.’ Dat is toch weer slikken, want die paar avonden die aan het nakijken van de opdrachten zijn besteed, had ik ook wel anders kunnen gebruiken. Al ben ik ervan overtuigd dat gerichte en gedetailleerde feedback hen helpt, als ze er zelf niet zo blij mee zijn, vraag ik me soms moedeloos af waar ik mijn tijd aan besteed. Tuurlijk is het niet leuk als je een onvoldoende krijgt. Studenten hebben ook echt een heleboel tijd in de opdracht zitten. Maar weet je, meiden, je kunt ervan overtuigd zijn dat ik serieus naar iedere letter kijk, en je feedback geef om je vooruit te helpen.

Dus? Zoals Aristoteles zegt:

“do nothing,

say nothing

and be nothing.”

Dat kan ik niet. Omdat ik ze oprecht graag iets wil leren. En het criticism? Dat neem ik dan maar voor lief. Of ik lucht mijn hart even bij de locatiemanager, en die helpt me met een paar meevoelende en goedgemikte opmerkingen weer helemaal overeind.  (dankje, Gert!)

5 reacties

  1. Even je hart lucht bij een collega zal helpen! Maar het is wel rot. Ik ben de dochter van … Soms hoorde ik mijn klasgenoten over mijn vader kletsen en nare dingen zeggen over hoe hij deed in de klas. Ik vond dat heel HEEL moeilijk. Laat staan als je het over jezelf hoort. Maar je bent goed bezig! Je doet dit ook nog eens met een doel. Want niet gecorrigeerde leerlingen worden luie wezens die nergens meer voor gaan!

  2. Wilma Kooiman

    Ik stond op de administratie van De Swaef geld te tellen. Er stonden twee leerlingen bij het loket die me bezig zagen maar NU aandacht wilden. Ik telde stug door. Zegt een van die twee: Is dat wijf doof of zo? Ik was klaar en keek hen aan met een: Nee, dat wijf is niet doof, maar zoals je kon zien was ik even bezig. Zeg het eens. Ze kregen allebei een knalrood hoofd en eentje zei bedeesd Sorry… 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *