Een insluiper

Soms gebeuren er vreemde dingen. Dingen waarbij je denkt: hoe zal ik hier nu eens op reageren?

Gisteren was zo’n dag zonder tussenuren en dat alle pauzes gevuld waren met (leuk!) werk. Maar goed, ik moet toch echt ergens op de dag kolven,
zodat m’n lieve baby (jaja, ze is nog steeds nul jaar, dus een baby) thuis lekker borstvoeding kan blijven drinken. Dus onder een uur, waar de klas zelfstandig aan een project werkte (en dat doen ze goed!), pakte ik m’n spullen om me even tien minuten af te zonderen.

Toen ik terug kwam, was de klas wat onrustig. Ach, dat is opzich niet erg, maar het hield nu wel wat te lang aan. Al vrij snel kreeg ik in de gaten dat er iemand onder een tafel zat, die er niet uitzag als een van mijn studenten. Tja, wat moet je daar nu weer mee? Ik dacht even na, en besloot het gewoon te negeren. Uiteindelijk kwam hij onder de tafel vandaan, en probeerde snel achter mijn rug naar de deur te komen. Daarbij sprong hij op tafel, tja, dat maakt zo’n actie dan ook echt weer té opvallend. Ik vroeg hem dus ‘beleefd’ wat hij daar op tafel aan het doen was, en wat hij eigenlijk überhaupt kwam doen bij mij in de klas. Er volgde een heel verhaal over make-updoekjes die hij nodig had 😳, make-updoekjes? Jazeker, en toen volgde een warrig verhaal, maar ik had helemaal geen zin om dat te ontcijferen. Wegwezen uit mijn klas, dit is echt niet de bedoeling. Hij ging de gang weer op.

Even later kreeg ik in mijn inbox een retourmailtje van een student die op stage is, met de tekst ‘is dit voor ons bedoeld???’ Hè, wat? Wat voor mailtje is voor jullie bedoeld? Er bleek een mail te zijn verstuurd vanuit mijn mailbox, met als onderwerp ‘make up doekjes + remover brengen boven’. Ik knalde meteen door de klas: ‘DAMES! Wie heeft er aan mijn mail gezeten?’ Tja, je raadt het al. Dat had de insluiper gedaan.

Op de gang vatte ik hem in zijn kraag. 😳😳 Sorry, mevrouw, sorry, sorry, ja eeeecht, dat was eeecht wel een beetje dom van mij. Nou, laat dat ‘beetje’ maar weg. Ooo, en gaat u mij nu straf geven? Jazeker. Maar wat voor straf geef je hier nu voor? Ja, mevrouw, het moet wel een beetje een passende straf zijn hè, een passende straf. Tja. Dat moet het zeker. Wordt vervolgd voor meneer.

(En stiekem… zat ik daarna dit verhaal te vertellen bij een collega, en gierden we van het lachen. Wat een oelewapper met z’n make up doekjes!)

 

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *