Teamuitje & lessenmarathon

Zo, het was even druk hoor. Een tentamen maken, teamuitje, Tweede Pinksterdag. Dus ik was een paar dagen zoet. En als je dan eenmaal een paar dagen gemist hebt, loop je voortdurend achter jezelf aan te hollen. 🏃‍♀️

Maar leuk was het wel. Het tentamen heb ik wel gehaald denk ik. Teamuitje  was de dag daarna, dat was zo ontzettend gezellig! We waren bij Dorhout Mees in Biddinghuizen, een soort outdoor-accomodatie, waar je allerlei activiteiten kunt doen. We hebben quad gereden, geschoten, opdrachten gedaan, abgeseild, een foto-kunstwerk gemaakt, te veel om op te noemen. ’s Avonds afgesloten met een lekkere BBQ. Een supergoede sfeer, er werd veel gelachen, het was echt een team-feestje!

We zijn als school al een tijdje aan het actievoeren voor vakonderwijs in Colombia. Er is bijvoorbeeld al een Car Wash Day geweest, waar zo’n €1500 is opgehaald. Die jongens hebben echt superhard gewerkt! Ik vind dat zo mooi om te zien, het zijn van die jongens die overal hun woordje over klaar hebben. Maar dan wel keihard de handen uit de mouwen steken voor hun medemens in Colombia. Echt gaaf.

Afgelopen donderdag/vrijdag was de lessenmarathon. Donderdag overdag gaf ik zes lessen, en omdat ik vrij ver van school woon, was ik tussendoor niet naartoe huis geweest. Pfff.. dat werd wel een heel lange dag! Maar goed, vrijdag vrij maakte veel goed. Ik ben overigens niet de hele nacht gebleven, moet ook een beetje rekening houden met het thuisfront (en dan vooral de jongste die nog borstvoeding krijgt; dat gaat em niet worden ’s nachts voor m’n arme man 😉). Er was van alles georganiseerd. Er moesten ook ‘gewone’ lessen zijn, maar ja, het was een hele toer om ze een beetje stil te krijgen. Ik heb samen met een collega Etiquette-les gegeven. Er was ook lasergamen in de kelder, Kolonisten, les in Russisch, een LAN-Party, simultaan dammen, nachtwandeling, en ga zo nog maar een poosje door. Ik denk dat ze allemaal erg moe waren vrijdagochtend.

Maar toen ik daar dan ’s nachts zat, moest ik toch soms wel denken: wij maken hier lol en hebben het zo goed; in Colombia is het wat minder feestelijk. Wat zijn wij hier eigenlijk gezegend, en we vinden het allemaal maar normaal. Volgend jaar gaan er een paar studenten naar het project in Colombia, om daar met eigen ogen te zien hoe het gaat. Dat is voor studenten ook echt een levenservaring denk ik. We mogen allemaal wel wat meer dankbaar zijn voor hoe goed we het hier hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *